De invloed van medicijnen op uw zicht

Alfablokkers

Het behandelen van o.a. hoge bloeddruk en plasproblemen bij mannen, vanwege een prostaatvergroting, gebeurt door middel van alfablokkers. Het gebruik van deze alfablokkers gaan mogelijk gepaard met het intra-operatieve Floppy Iris Syndroom, een oogaandoening die optreedt tijdens cataractchirurgie. Dit medicijn tast de gladde verwijdende spieren van de iris aan, waardoor de pupil vaak niet goed verwijdt. Omdat de pupil vaak spontaan krimpt, wordt het voor een chirurg moeilijker om te opereren.

Anti-aritmica

Amiodarone (Cordarone, Pacerone) is een medicijn dat de arts inzet bij de behandeling van enkele hartaandoeningen oftewel bij onregelmatige hartritmes en aanvallen van hartkrampen. Door inname van Amiodarone ontwikkelt men kleine afzettingen in het hoorvlies, de lens, het netvlies en de oogzenuw. Dit geneesmiddel leidt gelukkig in veruit de meeste gevallen niet tot ernstige problemen met de gezichtsscherpte. Wel kunnen er lenstroebelingen ontstaan. Bij langdurig gebruik van deze hartmedicatie kunnen er verschillende ontstekingen aan het hoornvlies en de zenuw ontstaan. Over het algemeen zijn er echter weinig problemen te verwachten met het gezichtsvermogen. Tot slot, verdwijnen de typische letsels en de mogelijk daarbij behorende symptomen vaak vanzelf wanneer men stopt met deze medicatie.

Anticholinergica

Dit medicijn zet de arts in als hulpmiddel bij anesthesie, omdat hierdoor de spieren van de patiënt sneller ontspannen en het zorgt voor minder speekselproductie. Daarnaast wordt dit geneesmiddel bij allerlei ziekten en symptomen gebruikt, bijvoorbeeld neurologische aandoeningen, longaandoeningen, verhoogde bloeddruk etc. Door het gebruik van dit medicijn heeft men een waziger gezichtsvermogen, veroorzaakt door het effect op de accommodatiespieren.

Antihistaminica (als u Tilavist gebruikt als oogdruppel)

Antihistaminica zijn geneesmiddelen die de arts voorschrijft bij tal van aandoeningen waaronder het onderdrukken van overgevoeligheidsreacties. Denk hierbij aan oogbindvliesontsteking, brandend maagzuur, zwaarlijvigheid en auto-immuunaandoeningen. Bij het gebruik van deze medicatie heeft men een grotere kans op het ontwikkelen van glaucoom.

Anti-malariamedicijnen

Patiënten met malaria zijn vaak gebaat bij het medicijn Chloroquine. Hydroxychloroquine is in te zetten bij vergelijkbare klinische symptomen en bij de behandeling van verschillende collageenaandoeningen zoals systemische lupus erythematosus. Wanneer men deze medicijnen gedurende langere tijd regelmatig inneemt, ontstaan hoornvliestroebelingen (corneale opaciteiten) en maculaveranderingen. Deze gaan mogelijk gepaard met een visusdaling. Hydroxychloroquine wordt ook voorgeschreven voor andere doeleinden, Hierbij treden dezelfde bijwerkingen op, maar wel met een lagere frequentie, uitgaande van een normale dosering. Dit kan leiden tot een vervormd beeld of moeilijkheden bij het lezen of uitvoeren van de fijnere visuele taken. De gezichtsscherpte is meestal goed. Mogelijke andere symptomen, als gevolg van gebruik van dit medicijn, zijn: een lui oog, plotselinge blindheid, verlamming van de accommodatiespier in het oog, dubbelzien, donkere beelden ervaren, overgevoeligheid voor licht, rode ogen of het zien van gele knipperende lichten of groene kringen.

Antistollingsmiddelen

Antistollingsmiddelen vertragen de bloedstolling en voorkomen bloedstolsels. Voorbeelden van antistollingsmiddelen zijn aspirine, clopidogrel (Plavix), warfarine (Coumadin), heparine enzovoort. Normaal veroorzaken antistollingsmiddelen heel weinig bijwerkingen in het oog. Ze veroorzaken geen subconjunctivale bloedingen (bloedingen onder het oogbindvlies) maar ze verlengen mogelijk wel de bloedingstijd van dit type oogbloedingen. In sommige gevallen stopt men (tijdelijk) het gebruik van deze medicatie voordat oogchirurgie plaatsvindt. Daarnaast verhoogt het frequente gebruik van aspirine het risico op leeftijdsgebonden maculadegeneratie. Dit risico neemt toe naarmate men meer aspirine gebruikt (Deze afwijking komt naar voren door onderzoek met de OCT)

Bisfosfonaten

Bisfosfonaten zijn geneesmiddelen die worden voorgeschreven bij diverse botaandoeningen, zoals uitgezaaide kanker naar de botten, de ziekte van Paget (chronische ontsteking van het bot) en osteoporose (verlies van botmassa met risico op botbreuken) Ook patiënten met kanker die lijden aan hypercalciëmie (verhoogd calciumgehalte van het bloed) zijn gebaat bij dit medicijn. Bij het gebruik van bisfosfonaten ontstaat er af en toe een ontsteking van de oogkas, maar ook uveïtis (ontsteking regenboogvlies) en scleritis zijn bijwerkingen. Deze bijwerkingen zullen verdwijnen wanneer men stopt met de betreffende medicatie. Andere symptomen zijn; een wazig gezichtsvermogen, oogpijn, conjunctivitis en bilaterale anterieure uveïtis.

Corticosteroïden

Corticosteroïden (U moet denken aan gebruik puf-apparaat bij verstopte neus, crèmes tegen acne -en ontstekingsremmers voor COPD patiënten) zijn zeer krachtige, ontstekingsremmende medicijnen die de arts bijvoorbeeld inzet bij uiteenlopende aandoeningen: anemie, artritis, astma, chronisch obstructief longlijden (COPD), leukemie, systemische lupus erythematosus en netelroos (huidziekte met jeukende bultjes op het huidoppervlak) Ook zijn corticosteroïden medicijnen die men soms gebruikt ter vervanging van het bijnierschorshormoon wanneer iemand dit zelf niet (voldoende)aanmaakt. Wanneer men deze geneesmiddelen gedurende langere tijd inneemt, leidt dit tot chronisch open-hoek glaucoom en staar (troebele ooglens) Ook is een verminderde gezichtsscherpte mogelijk door gebruik van dit medicijn. Doordat deze complicaties mogelijk een ernstig visusverlies veroorzaken, is het raadzaam dat mensen die langdurig deze medicijnen gebruiken, twee à vier keer per jaar een uitgebreid oogonderzoek ondergaan bij de oogarts. Bij pijn, oogafscheiding, fotofobie (overgevoeligheid voor licht) of roodheid dient een oogonderzoek zo snel mogelijk te worden gerealiseerd.